რამდენი ბედობა გვაქვს საქართველოში?

Approved by Natia Jinjolava


რომ დავფიქრდეთ, რამდენი ბედობა ან მეკვლეობა გვაქვს საქართველოში? - ბარბარობა, ახალი წელი, 2 იანვარი, ძველით ახალი წელი, 15 იანვარი, ნათლისღება... მეტი ამ წუთას არ მახსენდება, მაგრამ ალბათ კიდევ იქნება რამე. თანაც, მათი უმეტესობა დეკემბერ-იანვარზე მოდის. მაგალითად, ერთი ჩემი მეზობლისგან საკმაოდ ხშირად მესმენია, რომ „დღეს ვერაფრით წავა სტუმრად, იმიტომ რომ ბედობაა და არ უნდა მეფეხური იყოს“. ან, როგორი გავლენა აქვს ერთი ბედობის მოვლენებს მეორეზე? ვთქვათ, პირველში საკმაოდ კარგი მეკვლე დამებედა, 2 ინვარს კი ნაქეიფარი ახლობლების ფრიად არასასიამოვნო ჩხუბს შევესწარი. წარმატებული წელი მექნება გარშემომყოფების თავპირის მტვრევის ფონზე თუ 15-ში უნდა შევეცადო მომხდარის გამოსწორებას მორიგი ფეხბედნიერი მეკვლის მარჯვენა ქვედა კიდურით?  უფრო მეტიც, ბარბარობის მეკვლის მოტანილი მარტო პირველ იანვრამდეა ძალაში თუ მისი შედეგები მომავალ 18 დეკემბრამდე გრძელდება? და, რა ხდება მაშინ როცა ერთი ბედობის მოვლენები სრულიად საპირისპიროდ განსხვავდება მეორე და ასევე კანონიერი ბედობის ამბებისგან?
ერთი სიტყვით, წელიწადის ცხელ პერიოდში გვიჭირს, თორემ ზამთარში, იცოცხლე, საკუთარის თუ სხვისი გაფუჭებულის გამოსწორების შანსი არაერთხელ გვეძლევა. მით უმეტეს, რომ საკმაოდ კარგი ფსიქოთერაპიაა საკუთარი უგერგილობა მავანის ფეხს, თვალს ან ენას დააბრალო. თუმცა, პირველი ორის რა მოგახენოთ, თორემ სხვისი ენა, ან თქვენს საქმეში ჩაყოფილი უცხო ცხვირი ყოველგვარი ბედისწერისა და ზებუნებრივი ძალის გარეშე, სრულიად სამართლიანად შეიძლება იყოს ეჭვმიტანილიც და ბრალდებულიც თქვენს „უბედურებაში“.
რომ არ მოგატყუოთ, ვინმეს ფეხი არც ცუდად და არც კარგად არასდროს დამიცდია, მაგრამ სრულიად გასაოცარი კანონზომიერება აღმოვაჩინე ჩვენი მის ენდრიუს ნაჩუქარ ნივთებთან დაკავშირებით. საკმარისია ჩემს გულისხმიერ მეგობართან დავიწუწუნო რომ რაღაც არ მაქვს ან მჭირდება, რომ მაშინვე მჩუქნის და მერე ქართული კინოფილმიდან მანანას რადიოლასი არ იყოს, ყველა იგივეს ეზიდება. თანაც, ისეთ ნივთებზეა საუბარი, რომლის ჩუქებაც ჩვეულებრივ სიტუაციაში, როგორც წესი, არავის მოსდის თავში და ზოგადად არ განიხილება სასაჩუქრე ვარიანტად. ერთ დაბადების დღეზე ოთახის ჩუსტები მაჩუქა და იმ წელს ერთმანეთის მიყოლებით შემომივიდა ოჯახში ნაფეშქაშარი შლოპანცები, ფაჩუჩები და ნაქსოვი ჩუსტები. ახლა საახალწლოდ, როგორც კი გაიგო, რომ იატაკის საწმენდი ჯოხი მეზარალა, ეგრევე მომართვა და გინდ დაიჯერეთ გინდ არა, უკვე სამი სხვადასხვა კონფიგურაციის ჯოხია ჩემს სათავსოში აყუდებული (რააკვირველია, ნაჩუქარი). აღარ ვლაპარაკობ იაფფასიანი თურქული ყავის ჭიქების ნაკრებზე, რომელიც სამსახურისთვის დამჭირდა. გულუხვმა მეგობარმა სასწრაფოდ მომირბენინა და ზუსტად ორ კვირაში ექვსი ანალოგიური კომპლექტის ბედნიერი მფლობელი გავხდი.  ადრე ოგიყევით კიდეც, ერთ ახალ წელს მიემკვლა და თან საკუთარი ხელით შექმნილი კომბოსტოს მწნილი და ფორთოხლის ლიქიორი მომართვა. მეორე ახალ წელს აღმოვაჩინე, რომ მთელი წელი სხვადასხვა ჯიშისა და ჯურის მწნილებსა და ლიქიორებს ვაკეთებდი...
სწორედ მის ენდრიუმ წაიკითხა სადღაც ხუთიოდე წლის წინ, რომ თურმე ნათლისღების დამდეგ ღამეს უნდა იღო 7 ერთნაირი ფურცელი. ექვსზე დაწერო თითო სურვილი, მეშვიდე კი  ცარიელი დატოვო. მერე ეს ფურცლები კარგად უნდა აურიოთ ერთმანეთში,  ცარიელი გვერდით ზევით, ლეიბის ქვეშ დაალაგო (რო არ იცოდე სად რომელია) და გემრიელად დაიძინო. ნათლისღების დილას, ხელი ლეიბქვეშ უნდა შეაცუროთ და ერთი გამოაძროთ. რომელი სურვილიც შეგხვდებათ, ის აგიხდებათ. ცარიელი ფურცელი, კი როგორც ხვდებით იმას ნიშნავს, რომ ექვისდან არცერთ თქვენს სურვილს არ უწერია რეალიზაცია. 
აქვე გამოგიტყდებით, რომ სულ ვაპირებ და სულ მავიწყდება. ამდენი წლის მანძილზე ერთადერთხელ მოვიყვანე განზრახვა სისრულეში და ... ამიხდა. ასე რომ, წავედი ახლა და სანამ მახსოვს, ჩამოვაწიკწიკე და შევალეიბქვეშე მიმდინარე წლის ფარული განზრახვები.

საუკეთესო სურილებით, თქვენი მერი პოპინსი

დიეტა ცხელი სუპის მოყვარულთათვის

Approved by Natia Jinjolava



ხშირდა გამიგონია ხოლმე, როგორ ამბობენ, რომ „აი, შვებულებაში გავალ და დიეტაზე დავდგები“... „აი, ზღავაზე რომ წავალ დიეტაზე დავდგები“... დიეტაზე უნდა ვიდგეთ სახლში და ჩვეულებრივ დღეებში. გუნება თუ გავიფუჭეთ და რაც გვინდა არ ვჭამეთ ან არ ვაკეთეთ, რაღა დასვენება და გართობა გამოდის. ამიტომ დიეტა და სავარჯიშოდ სირბილი მხოლოდ შვებულებამდე, დღესაწაულებამდე ან მათ მერე. შვებულება კი იმის შვებულებაა, რომ ბოლომდე ვისიამოვნოთ და  საკუთარ თავს არაფერზე ვუთხრათ უარი.
დასვენება ერთია, მაგრამ დიეტა ყველაზე აქტუალური, ზღვი სეზონს თუ არ ჩავთვლით, ჩვენებური ახალი წლის ორკვირიანი გადაბმული ღრეობის შემდეგ ხდება. ჭამა ჭამად და ამას დამატებული განუსაზღვრელი ოდენობის გოზინაყი და ჩურჩხელა. ამ უკანასკნელს (ჩურჩხელას) კი ქართველ მეომრებს ძველ დროში ომში ატანდენ თავისი ნოყიერებისა და მაღალკალორიულობის გამო. თავად წარმოიდგინეთ: ერთად კონცენტრირებული ყურძნის წვენი, ხორბლის ფქვილი, შაქარი და ნიგოზი. ვერაფერს იტყვი, ნამდვილი ბომბაა.
ასე რომ, ახლა ზამთრის დიეტის ანუ გასახდომი სუპების დრო დადგა. ამ დიეტის მთავარი ღირსება იმაში მდგომარეობს, რომ ორგანიზმი მიზანმიმართულად და ზედმეტი სტრესის გარეშე, ნელ-ნელა, მაგრამ შედეგიანად ხდება. თანაც ვისაც სუსვნა ჩემსავით გიყვართ, შეგიძლიათ საკმაოდ გემრიელი სუპი დღე-ღამი ნებისმიერ დროს, განუსაზღვრელი ოდენობით და რამდენჯერაც გნებავთ იმდენჯერ ჭამოთ. სუპის დიეტის ეფექტურობა კი მისი ე.წ. უარყოფითი კალორიულობითაა გამოწვეული, რაც იმას ნიშნავს რომ ბოსტნეულის სუპის მონელებაზე ორგანიზმი, სუპში არსებულზე ბევრად მეტ კალორიას ხარჯავს. ბოსტნეულის დიდი ნაწილი სწორედ უარყოფითი კალორიულობით ხასიათდება და ამიტომ ზაფხულში სუპის სალათით ჩანაცვლება შეგიძლიათ (ოღონდ, რასაკვირველია მაიონეზის გაზერშე). ზამთარში კი მარტო სალათზე ჯდომა და ბალახის ცოხნა ცოტა არ იყოს მოსაწყენია და ექიმებმა გამოსავალს დიეტური უპებში მიაგნეს. სუპს გარდა იმისა, რომ ძღომაზე ჭამ, ორგანიზმი პარალელურად ყველა აუციელებელ მინერალს და ვიტამინსაც ღებულობს.
ასეთი სუპების შემადგენლობაში სამი ტიპის ბოსტნეული შედის:
1. რომლებიც ხელს უწყობენ დაგროვებული ცხიმის წვას: ავოკადო, ნებისმიერი ჯიშის კომბოსტო და სანელებლები (ჯანჯაფილი (იმბირი), წიწაკა, ხახვი, ნიორი);
2. რომლებიც ხელს უშლიან ორგანიზმში ცხიმის დაგროვებას: ლობიო, მუხუდო, ბარდა, სტაფილო და ვაშლი;
3. დაბალკალორიული ბოსტნეული: კომბოსტო, კიტრი, პამიდორი.
ბოსტნეულის დიეტა შვიდდღიანია და მისი გამეორება ყოველი 2-3 დღის შემდეგ შეიძლება. შეგიძლიათ ჭამოთ მარტო სუპი ან მიატანოთ ქვემოთ ჩამოთვლილი პროდუქტებიც.
1 დღე - ხილი ბანანის და ყურძნის გარდა, სუპი რამდენიც გნებავთ, უშაქრო ყავად  და ჩაი, ნატურალური წვენები
2 დღე - მწვანე ბოსტნეული ნებიმიერი სახით (მოხარშული, მოთუშული, უმი), მწვანილი, სუპი და  მინიმუმ 1,5 ლ წყალი
3 დღე - ხილი და ბოსტნეული კარტოფილის გარდა, სუპი და წყალი
4 დღე - ნებისმიერი ბოსტნეული ნებისმიერ მდგომარეობაში, სუპი და წყალი. 1 ჭ ცხიმმოხდილი რძე
5 დღე - 4-5 პამიდორი, მოხარშული უცხიმო თევზი ან  ქათმი ფილე (500გრ), სუპი და წყალი
6 დღე - მოხარშული საქონლის ხორცი (500გრ), ნებისმიერი ბოსტნეული კარტოფილის გარდა, სუპი და წყალი
7 დღე - ბოსტნეული, ყავისფერი ბრინჯი (შეიძლეა დაუმატოთ სუპს), სუპი, ნატურალური წვენები, წყალი. შეგიძლიათ ჭამოთ ხილიც ყურძნის და ბანანი გარდა.

ახლა კი, დიეტური სუპების რეცეპტები, ასარჩევად:
ხახვის სუპი
1 კგ კომბოსტო, 5-6 ხახვი, 4-6 ცოცხალი ან დაკონსერვებული პამიდორი, 2-3 სტაფილო, 2-3 მწვანე ბულგარული წიწაკა, 2-3 ღერო ნიახური (ჩვენებური ნიახური აიღეთ კონა), ცოტაოდენო ოხრახუში, მარილი და პილპილი
ხახვი შეგიძლიათ მოთუშოთ ცოტაოდენ ზეითუნის ზეთში - სავალდებულო არაა. ბოსტნეული დაჭერით თანაბარ ზომაზე და ჩაყარეთ ქვაბში, ნიახური შეკარით თეთრი ძაფით და ჩააგდეთ ქვაბში, დაუმატეთ მარილი და პილპილი და დაასხით ცივი წყალი. დადგით ცეცხლზე და წამოადუღეთ. მაღალ ცეცხლზე ადუღეთ 10 წუთი. მერე ცეცხლი დაუწიეთ და ხარშეთ ბოტნეული სანამ არ მოიხარშება. დაუმატეთ წვრილად დაჭრილი ოხრახუში. შეგიძლიათ შეასუნელოთ თქვენი გემოვნებით - დაუმატოთ ხმელი სუნელები, წიწაკა, ნიორი, ჯანჯაფილი და ა.შ.

თალგამის და ყვავილოვანი კომბოსტოს სუპი
1 მსხვილი სტაფილო, ნახევარი კონა ნიახური გამოკრული ძაფით, 100 გრ თალგამი, ¼ თავი ყვავილოვანი კომბოსტო, 1 ხახვი, ½ ჩ/კ კურკუმა (შეგიძლიათ შეცვალოთ ყვითელი ყვავილით), 1 ს/კ ზეითუნის ზეთი, 1 ლ ბოსტნეულის ბულიონი (თამამად გამოიყენეთ კუბიკი), მარილი და პილპილი, ცოტაოდენი მწვანე ხახვი
ქვაბში ჩავასხათ ზეთი და 2-3 წუთის განმავლობაში ვთუშოთ ერთ ზომაზე დაჭრილი ბოსტნეული. მერე დავუმატოთ კურკუმა და ვთუშოთ კიდევ 1 წუთი. დავასხათ ბულიონი, შევამარილ შევაპილპილოთ და წამოვადუღოთ. დავუწიოთ ცეცხლი და ვხარშოთ 20 წუთი. თეფშზე დასხმულს მოვაყაროთ ცოტაოდენი წვრილად დაჭრილი მწვანე ხახვი.

პამიდვრის სუპი ნაღებით
400 გრ დაკონსერვებული ბულგარული წიწაკა, 1 ლ პამიდვრის წვენი, 4 გადამწიფებული პამიდორი,  300 მლ ქათმის ბულიონი, 450 მლ ფორთოხლის ახალდაწურული წვენი, 2 ჩ/კ შაქარი, 3 ტოტი როზმარინი, მარილი და პილპილი
როზმარინის ტოტს დავაპუტოთ ფოთლები და ჩავყაროთ ბლენდერში, დავუმატოთ, ბულგარული წიწაკა, პამიდვრის წვენის ნახევარი, შაქარი, პამიდვრები და ვაქციოთ პიურედ. გადმოვასხათ ქვაბში ფორთოხლის წვენთან, ბულიონთან და დარჩენილ პამიდვრის წვენთან ერთად და წამოვადუღოთ. დავუწიოთ ცეცხლი და ვადუღოთ კიდევ 10 წუთი. შევამარილ შევაპილპილოთ.

პამიდვრის სუპი ცნობილი ფრანგული რესტორანი „Le Madeleine“-ის რეცეპტით
4-5 პამიდორი, 500 მლ პამიდვრის წვენი, 2 ს/კ კარაქი, 2 ს/კ ნაღები, 8 რეჰანის ფოთოლი, მარილი და პილპილი
პამიდვრები და პამიდვრის წვენი მოვათავსოთ ქვაბში და დაბალ ცეცხლზე დავდგათ 30 წუთით. გადავასხათ ბლენდერში, დავუმატოთ რეჰანის ფოთლები და ვაქციოთ პიურედ. დავაბრუნოთ ცეცხლზე და დავუმატოთ დარჩენილი ინგრედიენტები. მივატანოთ გახუხული პური.  

სტაფილოს კრემ-სუპი
1 ხახვი, 450 გრ სტაფილო, 1 კარტოფილი, 1 ს/კ ზეითუნის ზეთი, 1 ს/კ ხმელი ქინძი დაუფქველი, 1 ლ ბოსტნეულის ან ქათმის ბულიონი, 2 ს/კ ნაკლებადცხიმიანი ნაღები ან არაჟანი, 1 ს/კ ლიმონის წვენი, მარილი და პილპილი
ქვაბში გავაცხელოთ ზეითუნის ზეთი, დავუმატოთ ქინძის თესლი და წვრილად დაჭრილი ხახვი და ვთუშოთ 5 წუთი. დავუმატოთ წვრილად დაჭრილი სტაფილო და კარტოფილი და კიდევ 5 წუთი ვთუშოთ. დავასხათ ბულიონი და წამოვადუღოთ. დავუწიოთ ცეცხლი და ვხარშოთ კიდევ 20 წუთი. შევაგრილოთ და ბლენდერში ვაქვიოთ პიურედ. დავუმატოთ ლიმონის წვენი, მარილი და პილპილი. ჩავასხათ სუფთა ქვაბში და გავაცხელოთ. თეფშზე დასხმული მოვრთოთ ნაღებით და მივირთვათ. შეგვიძლია მოვაყაროთ მწვანილი.

სტაფილოს სუპი
1 ხახვი, 450 გრ სტაფილო, ნახევარი კონა ნიახური ერთად გამოკრული, 30 გრ ჯანჯაფილის ფესვი (იმბირი), 2 ს/კ კარი, 1 ს/კ ზეითუნი ზეთი, 1 ლ ბულიონი, 4 ს/კ ნაკლებადცხიმიანი მაწონი, წვრილად დაჭრილი ქინძი, მარილი და პილპილი
ქვაბში ჩავასხათ ზეითუნის ზეთი და მოვთუშოთ წვრილად დაჭრილი ხახვი. დავუმატოთ კარი და გახეხილი ჯანჯაფილი და სტაფილო. ვთუშოთ კიდევ 5 წუთი. დავასხათ ცოტაოდენი ბულიონი და ვთუშოთ სანამ სტაფლო არ დარბილდება. შევაგრილოთ და ბლენდერში ვაქციოთ პიურედ. დავუმატოთ დარჩენილი ბულიონი, მარილი და პილპილი. შევათბოთ და მოვრთოთ მაწვნითა და ქინძის ფოთლებით.

იტალიური მინესტრონე
450 გრ პამიდორი, 2 სტაფილო, ½ ყაბაყი, 1 ღერო პრასი, ნახევარი კონა ნიახური, 1 ხახვი, ½ თავი კომბოსტო, 100 გრ მაკარონი, 1ს/კ ზეითუნის ზეთი, 750 მლ ბოსტნეულის ბულიონი, 2კბილი ნიორი, 1ს/კ როზმარინის ფოთლები, 2 ს/კ წვრილად დაჭრილი რეჰანი, 3 დაფნის ფოთოლი, მარილი და პილპილი
ქვაბში გავაცხელოთ ზეითუნის ზეთი, მოვთუშოთ წვრილად დაჭრილი ხახვი. დავუმატოთ ასევე წვრილად დაჭრილი სტაფილო, პრასის თეთრი ნაწილი, ნიორი, როზმარინის ფოთლები, დაფნის ფოთლები და ვთუშოთ კიდევ 5 წუთი. დავუმატოთ კუბიკებად დაჭრილი პამიდორი და ვთუშოთ 1-2 წუთი. დავასხათ ბულიონი, დავუმატთ კომბოსტო და ყაბაყი, წამოვადუღოთ, დავუწიოთ ცეცხლი და თავდახურული ვხარშოთ 5 წუთი. მერე დავუმატოთ მაკარონი და ვხარშოთ მაკარონის გამზადებამდე. დავუმატოთ მარილი და პილპილი.

ხახვის სუპი მეორენაირად
400 გრ სტაფილო, 1 ½ კგ ხახვი, 1 ¼ კგ ყაბაყი, რამდენიმე ღერო ნიახური, 2 კბილი ნიორი, 800 გრ დაკონსერვებული პამიდორი, 400 გრ კომბოსტო, 300 გრ მწვანე ლობიო, 6 ჭ წყალი, 2 კონა ისპანახი, ქათმის ბულიონი
ქვაბში გავაცხელოთ ზეთი და ჩავყაროთ წვრილად დაჭრილი სტაფილო, ხახვი, ნიორი და ვთუშოთ 8 წუთის განმავლობაში. ჩავასხათ დაკონსერვებული პამიდორი. დავუმატოთ კომბოსტო, პარკი ლობიო, წყალი, 1 ჩ/კ მარილი, ¼ ჩ/კ დაფქული პილპილი, ქათმის ბულიონი რამდენიც გვინდა და ავუწიოთ ცეცხლს. მორევა-მორევით წამოვადუღოთ. მერე ჩავუწიოთ ცეცხლი და ვხარშოთ 10 წუთი. ისევ ავუწიოთ ცეცხლს და დავუმატოთ რგოლებად დაჭრილი ყაბაყი, ისპანახი და ისევ წამოვადუღოთ. დავახუროთ თავსახური და ვადუღოთ 10 წუთი დაბალ ცეცხლზე. მოვაყაროთ წვრილად დაჭრილი მწვანილი.

კომბოტოს გასახდომი სუპი
1 საშუალო ზომის კომბოსტო, 3 მსხვილი ხახვი, 2 სტაფილო, 1 ბულგარული წიწაკა, 5 მსხვილი პამიდორი, მწვანილი, მარლი და პილპილი
ყველაფერი დავჭრათ, დავასხათ 2,5 ლ წყალი და მოვხაროთ. შევამარილ-შევაპილპილოთ.
(აი, ამ სუპით პირადად მე, 3 დღეში 1-2 კილოს ვიკლებ ხოლმე, მაგრამ სუპის გარდა, სხვას არაფერს ვჭამ.)

საუკეთესო სურვილებით, თქვენი მერი პოპინსი

ქათამი მწვანე წიწაკით ჩინურად

Approved by Natia Jinjolava


ცხარე სჭმელმა ერთი შემთხვევა გამახსენა, როცა მე და ჩემმა მეგობარმა უგემრიელესი მაგრამ უცხარესი კერძი გავსინჯეთ თბილისის ერთ-ერთ ჩინურ რსეტორანში. რა ერქვა ნამდვილად არ მახსოვს, მაგრამ იმდენად მომეწონა, რომ სახლში რამდენჯერმე გავიმეორე. რამდენიმე წლის შემდეგ ინტერნეტში მივაგენი და ჩემდა გასაკვირად აღმოჩნდა, რომ რეცეპტი პრაქტიკულად ზუსტად გამიმეორებია თუ ერთადერთ საკმაოდ უმნივნელო ინგრედიენტს არ ჩავთვლით.
მიუხედავად იმისა, რომ სრულიად საზაფხულო კომპონენტებისგან შედგება, წიწაკის სიჭარბისგან იმდენად გაგახურებთ, რომ მენდეთ, მისი ჭამა ზამთარში სჯობს და კიდევ ერთი - ჩემს მეგობარს თუ ვენდობით, ბუასილის მსგავსი ავადმყოფობა თუ გაწუხებთ, სჯობს არ ჭამოთ, თორემ ჭამისას პირს თუ გამოგწვავთ, მეორე დღეს სხვა ადგილს.

ქათამი მწარე წიწაკით სოიოს სოუსში
500 გრ ქათმის ფილე, 3 მწვანე ბულგარული წიწაკა, 4 მწვანე ცხარე წიწაკა, 1 მსხვილი თავი ხახვი, მარილი, 2-3 ს/კ სახამებელი, ჯანჯაფილის (იმბირი) ფესვის 3-4 სმ-იანი ნაჭერი, 1 კვერცხის ცილა (მე არ ვუშვები ხოლმე), სოიოს სოუსი, ქათმის ბულიონი (სავალდებულო არაა), ცოტაოდენი ზეთი.
წიწაკები გავფატროთ და გავაცალოთ თესლი. მერე წიწაკები, ქათმის ხორცი და ხახვი დავჭრათ თანაბარ პატარა ნაჭრებად.  ჯანჯაფილი გავთალოთ და გავხეხოთ. ქათამს მოვაყაროთ ცოტა მარილი (გაითვალისწინეთ, რომ სოიოს სოუსი მლაშეა), სახამებელი და ამოვგანგლოთ კვერცხის ცილაში. ტაფაზე გავახუროთ ზეთი და ქათამი დავბრაწოთ კარგად. ხორცი გადმოვიღოთ ტაფიდან და იმავე ცხიმში (საჭიროები შემთხევაში დავუმატოთ ცოტა) მოვთუშოთ წიწაკა, ჯანჯაფილი და ხახვი მაღალ ცეცხლზე, თან ვურიოთ. დავუმატოთ ქათმის ხორცი, დავასხათ სოიოს სოუსი და სულ ცოტა ბულიონი საჭიროების შემთხვევაში. თან ვურიოთ. სოუსი შესქელდება თუ არა, კერძი მზადაა.
ეს ვარიანტი ძალიან ცხარედ თუ გეჩვენებათ 4 მწვანე ბულგარული და 2 ცხარე წიწაკა აიღეთ, ან ცხარეს სულ ნუ იხმართ. ოღონდ, ქათმის და წიწაკის კუბიკების ოდენობა პრაქტიკულად თანაბარი უნდა იყოს.

საუკეთესო სურვილებით, თქვენი მერი პოპინსი

კაპსაცინის როლი ჭეშმარიტი მამაკაცის ცხოვრებაში

Approved by Natia Jinjolava


სანელებლბლების ხსენებას გულგრილად ვერასდიდებით ვერ ავუვლი. მაქვს ასეთი სისუსტე: ძალიან მიყვარს უხვად შესუნელებული საჭმელი. თქვენი არ ვიცი და, ჩემთვის წიწაკის გარეშე გემრიელი კერძი არ არსებობს. თუმცა,  გამოგიტყდებით, რომ ცხარის მაინცდამაინც დიდი თაყვანისმცემელი არ გახლავარ. აი, წიწაკის არომატზე კი, ლამის გონება მეკარგება. ჩემნაირებს აქვე გასწავლით პატარა ეშმაკობას: წიწაკში ყველაზე მრისხანე მისი თესლია. ამიტომ წინასწარ გარეცხილი წიწაკა (გაჭრილი წიწაკის გარეცხვისას კიდევ უფრო მეტი სიმწარე გადის, მაგრამ სამაგიეროს სურნელოვანი ეთერ-ზეთებიც იკარგება) გაფატრეთ, თეთრი ძგიდე და თესლი დანით გააცალეთ და მიირთვით რამდენიც გინდათ. ნუ, მთალად რამდენიც გინდა არ გამოვა, მაგრამ სიცხარის უმეტესი ნაწილი თქვენი პირის ღრუს ნაცვლად ნაგვის ურნაში აღმოჩნდება.
უკანასკნელ დრომდე წიწაკის (ჩილის) სამშობლოდ ბოლივია, პირველ მომშენებლებად და გამკულტურებლად კი პერუ და მექსიკა ითვლებოდა. მაგრამ უახლესმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა სხვა რამ დადაგინეს. ყოველ შემთხვევაში, „როიტერი“ ასე იუწყება. თურმე, ამერიკელ მეცნიერთა ჯგუფმა ეკვადორში 6 ათასი წლის წინანდელი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევებზე წიწაკის სიცხარის ნარჩენები აღმოაჩინა. გამოდის, რომ ეკვადორს წიწაკის მოხმარებაში მეზობლებისთვის მთელი ათასი წლით გაუსწრია. კარგია, რაღაცაში მაინც რომ ხარ მოწინავე.
Naga Jolokia  
ამ შესანიშნავ ბოსტნეულს, თუ ბახჩეულს თუ, როგორც ამერიკელები ეძახიან - ხილს, ჩვენ, ევროპელები კოლუმბმა გვაზიარა (ისევე, როგორც ბევრ სხვა მცენარეულსაც). აშკარაა, რომ მანამდე მაგარი უგემური სამზარეულო გვექნებოდა, ხორცი და მუხუდო... მუხუდა და ხორცი... ჰა, თალგამი და ხახვი დღესასწაულებზე! მთალად ეგრე ტრაგიკულადაც არ იყო საქმე, მაგრამ პამიდორი, კარტოფილი, ბადნიჯანი, სიმინდი, კაკაო, ვანილი და კიდევ ათასი გემრიელობა მხოლოდ კოლუმბის წყალობით მოხვდა ჩვენს სუფრაზე. კოლუმბი თუ არა, ოდესმე ვინმე სხვა მაინც ჩამოგვიტანდა, მაგრამ ფაქტია, ბატონ ქრისტეფორეს ინდოეთის გზა რომ არ არეოდა, კიდევ დიდხანს მოგვიწევდა ლობიოს მჭადის გარეშე ჭამა. ბოდიში, ლობიოც იქაურია. ჩნდება ლოგიკური კითხვა: ნეტა, რას მიირთმევდნენ იმერლები კოლუმბამდელ ეპოქაში?...
Chili
წიწაკის პირველი დაგემოვნების პატივი ევროპელებიდან, რასაკვირველია კვლავაც ჩვენს გზასაცდენილ ზღვაოსანს ერგო წილად და ისეთი წარუშლელი შთაბეჭდილება დაუტოვა (ეტყობა გვარიანად გაამწარა და ცხარე ცრემლებითაც ატირა), რომ  დღიურშიც კი ჩააგვირისტა: 1493 წლის 15 იანვარს კუნძულ ესპანიოლაზე (დღევანდელი კუბა) ადგილობრივი მცენარის ცხარე ნაყოფისგან დამზადებულ სოუსს გავუსინჯე გემოო. რამდენიმე წელიწადში ესპანელებმა წიწაკა კარგად აითვისეს და pimiento უწოდეს, მექსიკელები კი დღესაც აცტეკებივით tchili-ს ეძახიან.
Jalapeno
მოგვიანებით ვაჭრებმა სანელებელი ინდოეთსა და აფრიკაში, ხმელთაშუა ზღვასა და აღმოსავლეთ აზიაშიც შეიტანეს, სადაც პიმიენტო-ჩილიმ აკლიმატიზაცია ადვილად გაიარა და ფეხი ჩინებულადაც მოიკიდა. ჩრდილოეთ ევროპამდე კი მხოლოდ გამხმარ-გავშიკინებულ მდგომარეობაში მიაღწია, მაგრამ ამას მისი პოლულარობისთვის ხელი სულაც არ შეუშლია.
Habanero
დღეისათვის ჩილის 200-მდე სახეობა არსებობს, საიდანაც 100 მექსიკაში მოყავთ დანარჩენი კი სხვა ლათინოამერიკულ ქვეყნებში, ინდოეთში, პოლონეზიაში, აფრიკასა და კავკასიაში. რანაირს არ ნახავთ, გრძელს, მრგვალს, მრავალკუთხედს, 30 სანტიმეტრიან გიგანტსაც  და 5 მილიმეტრიან ჯუჯასაც. ფერებს არ იკითხავთ? ყვითელიდან მწვანემდე და წითლიდან შავამდე.  და რაც უფრო მზიანი დღეებია, მით უფრო ცხარე ნაყოფს ისხამს. წიწაკის ყველაზე გავრცელებული ჯიშებია: New MexicoPasilla, Poblano (Ancho), JalapenoCayenneHabanerosWax და Serano.
Bellpepper
წიწაკის მთელ სიბოროტესა და სიავეს თურმე ნივთიერება კაპსაცინი განაპირობებს, რომელიც მხოლოდ სპირტში იხსნება და სულ მისი ბრალია წიწაკის სიცხარისგან ხახაგამომწვრებს გამწარებულ გულზე ტონობით შთანთქმული წყალი რომ ვერ გვშველის. ამიტომ წიწაკის ჭამის შემდეგ ხანძრის ჩასახშობად მეხანძრეებზე მეტად ვისკი, ტეკილა ან თუნდაც ლუდი (უკიდურეს შემთხვევაში რძე და შაქარი) გვესაჭიროება. თუ არ გჯერათ, სცადეთ და მერე შემომედავეთ! კალიფორნიელმა მეცნიერებმა დიდი კვლევისა და ცდების შედეგად 1990 წელს დააგინეს, რომ პირში სიცხარის შეგრძნებას სხვებზე მეტად თბილი წყლისა და შაქრის ნაზავი ახშობსო. ამ თეორიას აღმოსავლეთის ხალხთა გადმოცემაც ადასტურებს. მაგალითად, ტაილანდში ცხარე კერძში წიწაკის ჩასახშობად შაქარს ყრიან, რესტორნებში კი სანელებლების ნაკრების განუყოფელ ნაწილს შაქრიანი ქილაც შეადგენს! სანამ მეცნიერები დისერტაციებს იცავენ, გამოცდილი მეწიწაკეები ირწმუნებია, რომ ყველაზე ეფექტურ ცეხლჩამხშობ პანაცეას მაინც კაზეინის შემცველი ძროხის რძე წარმოადგენს. კაზეინი ფოსფოპროტეინია და გემოვნების რეცეპტორების გამხვანჩალებელი სარეცხი საშუალების ფუნქციასაც წარმატებით ასრულებს. ყველაზე ინტრიგანი და კირკიტა მკითხველი მკითხავს, სხვაზე ეფექტური მაინც რომელი მეთოდია, ვერაფერი გავიგეო. მე ყველა შემოგთავაზეთ და თქვენს თავზე რას მოირგებთ, არჩევანი თქვენთვის მომინდია. ან, რომელიმემ თუ არ გაამართლა, აგერ ბატონო, ათასი რჯული მეცნიერი და პრეტენზიებისთვის მათ მიმართეთ. თუმცა, სხვა, უფრო მარტივი გამოსავალიც არსებობს.
კაპსაცინოიდი, სხვა სანელებლებში არსებული ალკალოიდებისგან განსხვავებით - უნიკალურია. ეს უძლიერესი გამაღიზიანებელი დანარჩენების, მაგალითად მდოგვის  (ზინგერონე და ალილის იზოტიოციანატი), შავი პილპილის (პიპერინი) და ჯანჯაფილის (ჯინჯეროლი) ეთერზეთებისგან განსხვავებით, დაბალი დოზით რეგულარული  მიღების შემდეგ ისეთ მიჩვევას იწვევს, რომ  თავისუფლად შეგიძიათ მეგრული აჯიკა წარბშეუხრელად მიირთვათ ჩაის კოვზით. აი, სად გასკდა ცხარეჭამია მეგრელების ყბადაღებული სივაჟკაცის საიდუმლო!
და აქ ერთი ამბავი, რომ არ მოვყვე არ შემიძალია: ჩემი ახლო ნაცნობი (რა თქმა უნდა მეგრელი) 20 მილიონიან მეხიკოში მოხვდა. ჩილით გაჟღენთილი ჰაერი ჩაისნუნთქა თუ არა, ძარღვებში წინაპრების სისხლი აუჩქროლდა. ჰოდა, როგორც ჭეშმარიტ კოლხს, აბა რა გული მოუთმენდა აცტეკების წიწაკის სიცხარე საკუთარ თავზე, უფრო სწორად, პირზე არ შეემოწმებინა?! გაიკითხ-გამოიკითხა და მექსიკის კვალობაზეც კი უცხარესი მენიუთი სახელგანთქმულ რესტორანს მიაკითხა. აქვე ისიც უნდა დავაზუსტო, რომ მეგრელი კია, მაგრამ თბილისშია გაზრდილ-დაბადებული და წიწაკასთან დამოკიდებულებაში დაახლოებით "პარკეტნიკი ჯიპივითაა", ანუ მაინცდამაინც ყოჩაღად ვერ გრძნობს თავს. მიმტანი მოიხმო და ყველაზე ცხარე კერძი ომახიანად შეუკვეთა. გააფრთხილეს, ვერ შეჭამო, ფაქტის წინაშე რომ დადგა, კი შეშინდა, მაგრამ იხტიბარი არ გაიტეხა და აღარ დაიშალა. მოუტანეს. მთელი ნებისყოფა მოიკრიბა, აქაოდა მეხიკოელების თვალწინ წიწაკის შეჭამანდის ნაცვალდ სირცხვილი არ ვჭამოო და რესტორნის პერსონალის მკაცრი კონტროლის ქვეშ ერთი მათლაფა ცრემლების ჩუმად ყლაპვა-ყლაპვით აასუფთავა (ამბობს, ცხარე იყო, მაგრამ გემრიელიო), ძალიან მოეწონა და სიმწრისგან პირისგემო დაკარგულმა მეორე ულუფაც მოითხოვა. რესტორნის მეპატრონე კაბინეტიდან გამოვიდა და პირადად გაეცნო. მეორე უცხოელი ხარ, ვინც რესტორნის არსებობის მანძილზე დამატებითი პორცია მიირთვაო და პირველის სურათი გამოუტანა. მოულოდნელობისგან სახტად დარჩენილ კლიენტს ფოტოდან საგულდაგულოდ მოსუფთავებული თეფშის ფონზე გამოჭიმული ბაკურ გულუა უღიმოდა...
მე და ჩემმა მკითხველმა ახლა კი ვიცით, რომ მსგავის „გმირობა“ წიწაკომანების დამსახურება კი არა, კაპსაცინის ბრალია. მისი სისტემატიური მიღებისას გარკვეული ტიპის პირველადი სენსორული ნეირონების გადაგვარება ხდება და მერე ძალიან მარტივადაა საქმე - სიცხარეს უბრალოდ საერთოდ ვეღარ გრძნობთ. თუმცა, როგორც კი შეწყვეტთ „გაავებული“ საჭმლის ჭამას, მიძინებული და გაყუჩებული გემოვნების რეცეპტორები 2 კვირაში აღდგებიან და ყველაფერი ძველებურად იქნება - სიცხარესაც იგრძნობთ და ცრემლებსაც გულიანად დაღვრით-დააღვარღვარებთ.
რაც შეხება ლეგენდას, რაც უფრო ცხარეს და წიწაკიანს ჭამს მამაკაცი, უფრო მაგარი მაჩოაო, ტყუილია! სინამდვილეში, ასეთი კაცები,  მაჩო კი არა უგემოვნოები არიან ანუ, კაპსაცინის (ეს რა კაი რამე ყოფილა, უკვე შემიყვარდა) წყალობით გემოვნების რეცეპტორები აქვთ დაჩლუნგებული. პირში გემო აღარ აქვთ და თავის მოსაწონებლად ტონობით სანსლავენ „განიარაღებულ-გაუვნებელყოფი“ ჩილის. ჩემო ძვირფასო წიწაკის მოყვარულებო, ამ პროდუქტით ტკბობა თუ გსურთ, პერიოდულად მაინც შეწყვიტეთ მისი მიღება-მოხმარება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, კაპსაცინი იზრუნებს, რომ  ვერ ისიამოვნოთ! ყველაფერ კარგი, სრული სიამოვნებისთვის ზომიერი უნდა იყოს!
გასული საუკუნის დასაწყისში, წიწაკის სიცხარის გასაზომად უილბერ სკოლვილმა სპეციალური ტესტი მოიგონა. მისი შკალით წიწაკების რეიტინგი ასეთია:


სიცხარის კოეფიციენტი
წიწაკის ჯიში
                         0 
Bell
Sweet Italian
100-500
Peperoncini
500-1000
New Mexico
1000-1500
Pasilla
Poblano
Ancho
1500-2500
Rocotillo
2500-5000
Jalapeno
Chipotle
Guajillo
5000-10000
Wax
10000-23000
Serano


ეს ყველაფერი ჩვენთვის გასაგებ მარტივ ენაზე რომ ვთარგმნოთ, ასე გამოიყურება: უმაღლესი ხარისხის დაფქული წითელი წიწაკა სიცხარის დაახლოებით 25 ათას ერთეულს შეიცავს, კაიენური წიწაკა - 50 ათასს, ტაბასკო - 100 ათასს, პაპრიკა - 0-ს და ყველაზე ცხარე ჯიში Naga Jolokia  855 ათასიდან  ზევით, თითქმის მილიონამდე ...
როგორც ყოველთვის, წერამ ისე გამიტაცა, რასაც ვგეგმავდი ყველაფერი ვერ ვთქვი. ძალიან ვეცადე, მაგრამ პილპილის ხსენებაც კი ვერსად მოვახერხე. მეც დავიღალე და თქვენც  ქანცი გაგაძვრეთ და სიქა გაგაცალეთ. მოკლედ, არ ინერვიულოთ! აუცილებლად „გაგახარებთ“ და პილპილზე სხვა დროს გესაუბრებით!

საუკეთესო სურვილებით, თქვენი მერი პოპინსი

საქართველოს სახელმწიფო დროშა

Approved by Natia Jinjolava


მოგესალმები ძვირფასო მკითხველო და უპირველეს ყოვლისა გილოცავ შობა–ახალ წელს... დაე, ყოველივე საუკეთესოს მომტანი ყოფილიყოს 2013 წელი თითოეული ჩვენგანისათვის და სრულიად საქართველოსათვის.
ჯერ კიდევ სკოლის სახელმძღვანელოებიდან გემახსოვრებათ რუბრიკა ,,იცით თუ არა რომ...“ ან ,,ეს საინტერესოა“. და, როგორც წესი, ძალინ საინტერესო ნიუანსების ამოკითხვა შეიძლება მათში.
საქართველოში 14 იანვარს ტრადიციულად ე.წ. ,,ძველით ახალი წელი“ აღინიშნება, თუმცა იცით თუ არა, რომ ... 14 იანვარი საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღედ არის გამოცხადებული.
აღნიშნული დადგენილია ,,საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ“ ორგანული კანონის (№3233  14.01.2004)  მე–6 მუხლით.
ამოტომ, შობა–ახალ წელთან ერთად საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღესაც გილოცავთ...
მოგეხსენებათ, ყველა სახელმწიფოს გააჩნია შესაბამისი იურიდიული აქტებით დამტკიცებული სახელმწიფო დროშა, გერბი და ჰიმნი.
საქართველოს დროშას, რომელსაც არაოფიციალურად ,,ხუთჯვრიან დროშას“ უწოდებენ ყოველდღიურად ვხვდებით ჩვენს გარშემო და იგი ჩვენი ქვეყნის სიმბოლიკად 2004 წლიდან არის წარმოდგენილი.
ქვეყნის ძირითადი კანონის – საქართველოს კონსტიტუციის მე–11 მუხლის თანახმად: ,,საქართველოს სახელმწიფო სიმბოლოები დადგენილია ორგანული კანონით.“
საქართველოს ორგანული კანონი ,,საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ“ განსაზღვრავს სახელმწიფო სიმბოლოს – საქართველოს სახელმწიფო დროშის აღწერილობას, მისი გამოყენებისა და დაცვის წესს.
აკრძალულია საქართველოს სახელმწიფო დროშად სხვა დროშის გამოყენება, გარდა ზემოთ აღნიშნული ორგანული კანონით განსაზღვრულისა.
როგორც ვიცით, აჭარისა და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკებს გააჩნიათ თავიანთი სიმბოლიკები. იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს ტერიტორიაზე საქართველოს სახელმწიფო დროშასთან ერთად აღმართულია აჭარისა და აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკების დროშები, სახელმწიფო დროშა უნდა იყოს ავტონომიური რესპუბლიკის დროშაზე დიდი ზომის და უფრო მაღლა აღმართული. იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს სახელმწიფო დროშასთან ერთად საქართველოს ტერიტორიაზე აღმართულია სხვა სახელმწიფოს დროშა, საქართველოს დროშა არ უნდა იყოს მასზე მცირე ზომის.
კანონითაა აკრძალული დაზიანებული, გაუფერულებული ან სხვაგვარად შელახული საქართველოს სახელმწიფო დროშის გამოყენება, გამოფენა და გამოკიდება.
საქართველოს სახელმწიფო დროშის ზუსტი გამოსახულება და სტანდარტული ზომები დადგენილია საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით. სახელმწიფო დროშის ზომების შეცვლა დასაშვებია მხოლოდ აღნიშნული ბრძანებულებით განსაზღვრული პროპორციების დაცვით.
როგორც წესი, სახელმწიფო სიმბოლიკის შებღალვა დიდ დამცირებად და ქვეყნის შეურაცხყოფად ითვლება. აღნიშნული გაითვალისწინა ქართულმა კანონმდებლობამ და შედეგად, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 343–ე მუხლით საქართველოს სახელმწიფო გერბის ან დროშის შებღალვა დანიშაულად ითვლება და ითვალისწინებს შესაბამის სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას.
ვისურვებდი, რომ საქართველოს საელმწიფო დროშა აღარასდროს დაშვებულიყოს გლოვის ნიშნად, რომ მუდამ ამაყად ეფრიალოს და თითოეული ჩვენგანისთვის მუდამ რწმენის, სიძლიერისა და წინსვლის სიმბოლო ყოფილიყოს.
კიდევ ერთხელ გილოცავთ მიმდინარე დღესასწაულებს და საუკეთესო სურვილებით დროებით გემშვიდობებით...

მარად თქვენი, მავნე ნუიზამ

კალაბრიული ტარტალეტკა - Bocconotti Calabresi

Approved by Natia Jinjolava


სწორედ ამ უგემრიელესმა დახურულმა ტარტალეტკებმა გაუთქვა სახელი იტალიაში კალაბრიულ ქალაქ მორმანოს. „ბოკონოტი“ სიტყვასიტყვით პატარა ლუკმას ნიშნავს და იგულისხმება, რომ ეს ნამცხვარი ერთ ლუკმად უნდა შეიჭამოს. ტრადიციულ ბოკონოტის კი, როგორც წესი, ყურძნის ან ალუბლის ჯემით ამზადებენ. ამ შესანინავი დესერტის შოკოლადიან და ნუშიან ვერსიას იტალიური წარმოშობის ლოს-ანჟელესელი კულინარის როზეტა კოსტატინოს რეცეპტებში გადავაწყდი და უნდა გითხრათ, რომ ჯემიანზე ბევრად უფრო მომეწონა. თანაც, ცნობილი მზარეული და კულინარიული წიგნების ავტორი ბოკონოტის თავღია ვერსიასაც გვთავაზობს. თუმცა, ჩემი აზრით, ნამდვილი ბოკონოტი მხოლოდ დახურული შეიძლება იყოს. და, რაც მთავარია, როგორც წესი, შოკოლადიან და ნუშიან ტარტალეტკებს საშობაოდ აცხობენ. მაშ, ასე:

Bocconotti Calabresi
16 ცალი
ცომისთვის: 2 ჭ ფქვილი, ½ ჭ შაქარი, ½ ჩ/კ სოდა, მწიკვი მარილი, 100 გრ კარაქი ჩაცივებული და 1 სმ-იან კუბიკებად დაჭრილი, 1 დიდი კვერცხი, 1 დიდი კვერცხის გული, 1 ლიმონის გახეხილი ცედრა,
გულსართისთვის: ½ ჭ ნუში, 2 ს/კ კაკაო, 50 გრ შავი შოკოლადი, ¼ ჭ შაქარი, მწიკვი დაფქული მიხაკი, 2 კვერცხის ცილა, ½ ჩ/კ ვანილის ექსტრაქტი
ფქვილი, შაქარი, სოდა და მარილი ჯამში კარგად გადავურიოთ ერთმანეთში. დავუმატოთ კარაქი და კარგად მოვზილოთ - ფხვიერი ცომი უნდა გამოგვივიდეს. ასეთი ცომი კარგად გამოდის ბლენდერშიც - ანუ, ჯერ მშრალ ინგრედიენტებს გადავურევთ ერთმანეთში, მერე კარაქს დავუმატებთ და ვაბლენდერებთ სანამ ერთგვაროვან მასას არ მივიღებთ. 
პატარა ფიალაში  ჩანგლით გავთქვიფოთ კვერცხი, კვერცხის გული და ლიმონის ცედრა. დავუმატოთ ცომს. ცომი ვზილოთ ან ვაბლენდეროთ, სანამ ერთიანი და შეკრული არ გახდება. ცომი გადმოვიღოთ ფქვილმოყრილ დაფაზე და ცოტა ხანი ვზილოთ. გავახვიოთ ცელოფანში და შევდოთ მაცივარში მინიმუმ 1 სათით (ჯობია მთელი ღამით).
გავახუროთ ღუმელი 190°C-მდე.
გულსართისთვის სამზარეულოს კომბაინში ან ბლენდერში ჩავყაროთ ყველა ინგრედიენტი ერთად, კვერცხის ცილისა და ვანილის ექტრაქტის (ანუ სველი ინგრედიენტების) გარდა  და ვაბლენდეროთ სანამ ერთგვაროვან მასას არ მივიღებთ. კვერცხის ცილები ავთქვიფოთ და თანდათანობით გადავურიოთ დაფქულ ინგრედიენტებში, დავუმატოთ ვანილიც.
ავიღოთ ცომის პატარა გუნდები და თითის მიჭერით ამოვაფინოთ ტარტალეტკი ფორმებში. ტარტალეტკები ამოვავსოთ შოკოლადის გულსართით - ნუ გავაპიპინებთ, ზემოდან ცომი უნდა დავაფაროთ. მორჩენილი ცომი გავაბრტყელოთ ფქვიმოყრილ დაფაზე, ჭიქით ამოვჭრათ ტარტალეტკის ფორმის ზომების რგოლები. ცომის რგოლები დავაფაროთ ტარტალეტკის ფორმებს და კიდეები მოვუსწოროთ. შევდგათ ღუმელში და ვაცხოთ 18-20 წუთი შეოქროსფერებამდე. გავაგრილოთ, ამოვიღოთ ფორმებიდან,  მოვაყაროთ შაქრის პუდრა და გემრიელად მივირთვათ.

საუკეთესო სურვილებით, თქვენი მერი პოპინსი

სურნელოვანი არაყი ცივი ზამთრის საღამოსთვის

Approved by Natia Jinjolava


სურნელოვანი არაყი ფორთოხლით, ქიშმიშით და შტოშით
1 დიდი ფორთოხლის ცედრა და წვენი, 300 გრ მსხვილი ქიშმიში, 200 გრ ლერწმის შაქარი, 1 ჩ/კ დაფქული დარიჩინის, ჯავზის კაკლისა და მიხაკი ნარევი, 150 გრ შტოშის ჩირი (შეგიძლიათ ჩაანაცვლოთ კოწახურით), 350 მლ არაყი
ყველა ინგრედიენტი ერთად მოვათავსოთ ჰერმეტულ თავსახურიან ქილაში. თავი დავახუროთ და კარგად ავჭანჭყაროთ. 2 კვირით დავდგათ ბნელ და მშრალ ადგილას. მერე გადავწუროთ ძალიან ხშირ საცერზე ან რამდენიმე ფენა დოლბანდზე (შეგიძლიათ გამოიყენოთ ყავის აპარატის ფილტრი), ჩავასხათ ბოთლში და როცა მოგვინდება მივირთვათ.

ვაშლის და დარიჩინის არაყი
5 წითელი ვაშლი, 6 შუაზე გატეხილი დარიჩინის ჩხირი, 750 მლ არაყი
ვაშლი დავჭრათ მომსხო ნაჭრებად და ჩავალაგოთ მინის ქილაში დარიჩინის ჩხირებთან ერთად. დავასხათ არაყი და ქილა ჰერმეტულად დავხუროთ, კარგად შევანჭყრიოთ და დავივიწყოთ მინიმუმ 3 დღით - რაც უფრო დიდხანს, მით უკეთესი. გადავწუროთ, ჩავასხათ ბოთლებში და დავლიოთ. განსაკუთრებით კარგია კოქტეილებისთვის.

საუკეთესო სურვილებით, თქვენი მერი პოპინსი